Wat een klote woord is dat eigenlijk: MOETEN. Wie heeft dat nu weer verzonnen. Denk maar eens na over wanneer je het woord zelf gebruikt of als het tegen je gezegd wordt. Wat dat bewust of onbewust met jou of een ander doet als je het woord gebruikt.

Bah, ik moet helemaal niks. Of eigenlijk zou er moeten staan: ik wil niet dat iemand anders mij ergens toe verplicht. En ondanks die rare kriebels die ik zelf vaak krijg bij het horen of lezen van het woord moet of moeten gebruik ik ze zelf ook. Onbewust zonder over na te denken. Want het is zo ingeburgerd dat we allerlei dingen moeten waar we op dat moment helemaal geen zin in hebben dat we maar gewoon accepteren dat iets moet. Maar waarom moet iets eigenlijk. Omdat het zo hoort? En wie is dan diegene die bedacht heeft dat iets zo hoort en je daarom dingen moet? Nou is het niet zo dat ik niet begrijp of accepteer dat sommige dingen nou eenmaal gedaan moeten worden om het hele spel aan het draaien te houden. Maar toch, nu ik er over na denk is het wel leuk om mijn fantasie eens lekker op hol te laten slaan en al het moeten omdat het nou eenmaal zo hoort uit de dagelijkse gang van zaken te halen.

Stel je voor je zit bij een vergadering en je voelt dat je een enorme scheet moet laten. Je verplaatst je gewicht wat naar links of rechts om daarna even lekker aan te zetten zodat de opgekropte bel darmgas zich met flink wat kabaal een weg naar buiten kan werken. Heb je al beeld….of geluid?

Of stel je voor dat je met je partner bij zo’n degelijke kringgesprek verjaardag zit en samen de onbedwingbare drang krijgt om seks te hebben. Je veegt de tafel met chips, kaas en worst leeg en bedrijft waar iedereen bij zit de liefde op het roodwit geblokte tafelkleed en vraagt daarna doodleuk: Is er nog koffie?

En dan deze, je bent uitgenodigd om bij iemand thuis te komen eten. Ze hebben de hele dag in de keuken gestaan om een waanzinnige 6-gangen menu te bereiden zoals je ze soms op televisie voorbij ziet komen. Het ziet er ook fantastisch uit maar na de eerste hap voel je je maag samenknijpen en heb je alle moeite van de wereld om die hap bagger door je slokdarm naar beneden te krijgen. Je legt je vork neer, pakt je mobiele telefoon, scrollt naar het nummer van de Pizzakoerier en besteld een Pizza Quatro Stagione.

Eigenlijk allemaal dingen die eigenlijk zo gek nog niet klinken als we niet gehinderd waren door opvoeding, normen en waarden. Kijk bijvoorbeeld eens naar het dierenrijk, gewoon je instinct volgen.

Maar, voor mij is het duidelijk waarom ik me aan de spelregels houdt en dat ik meestal de dingen doe zoals het hoort. Dat heeft in mijn geval misschien minder te maken met mezelf maar veel meer met de ander. Het is gewoon sociaal om rekening te houden met anderen en hun idee over hoe het hoort te respecteren. Zoals je dat overigens ook andersom mag verwachten. En ik bedenk me nu, als iedereen dat nu eens wat vaker zou doen. Dat zou veel gedoe oplossen….

p.s. Als je de onbedwingbare dwang krijgt om bovenstaande dingen uit te voeren, vooral doen. Ik hoor graag hoe dat bevallen is!