Het zat er al een paar dagen aan te komen. Drie dagen geleden merkte ik dat het niet meer helemaal lekker met je ging. Ik dacht nog: Dat komt wel goed met een beetje extra zorg of misschien wel een middeltje om je er weer bovenop te krijgen. Daar had ik niet zo licht over mogen denken blijkt nu wel. Het mocht helaas niet zo zijn.
Ik herinner me nog al die dagen dat je er voor me was. Je wist me altijd op te kikkeren en wat je mij gaf zorgde elke keer weer voor een echte opleving. Ik kan me niet eens meer herinneren hoe vaak ik heb zitten genieten van alles wat uit jou kwam, vrijwel altijd precies afgesteld op wat ik op dat moment nodig had. Meestal kwam ik terug voor meer, soms tegen beter weten in. Je wist ook haarfijn een signaal af te geven als je er klaar voor was mij weer te voeden met de nodige dosis energie. En elke keer als ik die signalen opving dacht ik: Fijn we kunnen weer. En ik weet ook zeker dat ik zeker niet de enige ben die van jouw kunsten heeft mogen genieten.
Soms ga je er gewoon van uit dat dingen er voor je zijn in het leven, maar vandaag besef ik me dat we daar niet zomaar van uit mogen gaan. Alles zomaar vanzelfsprekend vinden en vergeten wat voor luxe het is en optimaal te genieten van de fijne, mooie en goede dingen. Zet me wel aan het denken hoe goed we het hadden samen en dat ik er inderdaad gewoon van uit ging dat je er voor me zou zijn. En dat geldt niet alleen voor genieten van jou. Zelfs nu weer schud je me wakker en leert me dingen nog meer te waarderen en te genieten van allen mooie en fijne dingen.
Ik ga je echt missen. Niet alleen omdat je er niet meer bent, maar ook omdat je aan me voorgesteld bent door mijn lieve broertje. Hij was met zijn heerlijke gezinnetje over uit Australië. En opeens was je daar. Ik herinner me nog goed hoe enorm blij ik met je was. Hoe kon mijn broer nu weten dat jij zo welkom zou zijn? Ook weet ik nog, dat ik even aan je moest wennen. Ik begreep je niet helemaal, maar je wist me toch het juiste inzicht te geven en daarna waren wij samen een ‘perfect match’. De gedachte aan onze eerste ontmoeting dankzij mijn broertje, gaf elke keer weer een extra dimensie aan ons weerzien. Zeker op momenten als deze en ik door jou te zien aan hem denk. Dan ben ik zo blij dat hij gelukkig is daar in Australië. Maar het liefste had ik hen dichterbij ons en niet aan de andere kant van de wereld. (Kus voor jou broertje!)
Maar vandaag, vandaag is alles toch even anders. Vandaag moet ik afscheid van je nemen en daar baal ik van. Dankjewel voor alles wat je me gegeven hebt, Dear Princess. Dankjewel fijn koffie apparaat. Komende week maar eens kijken naar geschikte vervanging!